Мен бақытты болу үшін сен керек Тек сен керек жаныма ем керек Риясыз күліп жүргеніме Берекем ау сен ғой себеп […]

[verse 1] Еркем ау билеп жүрсің еркімді әлі Кей кезде ойлайсыңба мен туралы Еліктің ылағындай еліктірген Туған жоқ сендей сұлу

От жүрегім өртеніп, маздайсың-ау түнде, Сағынып жүр екен деп, жазбайсың-ау мүлде. Сені ақылды деуші едім, ұқсатушы ем гүлге, Араласып бұлттармен

Сен ұрлап нәзік жүректі Жүрегімді дір еттің Өмірімнің бағына Гул ектің Дук дук дук сен деп соғар жүрек Тук тук

Қалайсың? Мен іздемесем Сен жазбайсың Үмітпен алдайсың Қалайсың? Бір де мұз Ал бір де балдайсың Сен мені ертең есіңе де

Өмірді сен үйреттің сүруге Шынайы қуануға, күлуге Шын саған дейін сүйіп көрмеп ем Үйреттің ғой шынайы сүюге Өзіңмен бірге жазсам,

verse 1: Ай жүзің неге солғын-ай? Махаббат гүлі солды ма-ай? Кеудеңнің оты сөнді ме-ай? Шаршамай, әрі қалғымай, Әр сағат, әр

Жауап жоқ мүлде Күлімсіреп жүруді ұмыттық тіптен Мына әлемде зұлымдық көп неткен Адамдар сонша қатігез еді неткен?! Бұл күн де

Хабарласпай Хәл сұраспай тіпті амандаспай Кетердей не болды табалмастай Маған қастай Саған қарай гүлдерімді алып барғам талай Ал қазіргі мекен

Түңілсең өмірден Мұң кетпей көңілден Серігің болайын Мен , сенің Сүйгенің берілген Айрылса сенімнен Құлақ сал сөзіме Сен , менің

Алыстағы менің жақын адамым, Тұрғынымыз қазір екі қаланың. Сағынышты қалай кетіре аламын? Түнде қарап сенің суреттеріңе, Таң қаламын сондай күн

Саған ғана шынайымын шын күлгенім мұңаюым Бір өзіңмен өзімді бар сезіндім Жылуынан айналдым әр сөзіңнің Адалым ау жанымда қалшы өзімнің